Bedrijfsrisico #1: alle neuzen dezelfde kant op

neuzen dezelfde richting
Er was eens een groep mensen. Deze mensen hadden allemaal een eigen mening, eigen ideeën en allerlei verschillende overtuigingen. Ze waren bezig met wat ze zelf goed leek om te doen. Soms waren ze het met elkaar eens en soms ook totaal niet. Ondanks hun verschillen genoten ze van elkaars aanwezigheid. Doordat ze andere meningen en ideeën hadden konden ze van elkaar leren. Het was leuk om anders te zijn, mooi om een individu te zijn. Als groep profiteerde ze van al hun individuele kwaliteiten.

Toen kwam er iemand die zichzelf introduceerde als meneer baas. Meneer baas was een man met allerlei doelen die hij precies wist te vertellen aan de groep. Zijn doelen waren soms relevant voor de groep en soms ook niet. Hij was overtuigend in zijn spreken en handelen en wist de groep te overtuigen van het voordeel van zijn idee. Een voorwaarde om het idee te kunnen uitvoeren was wel dat iedereen er volledig achter moest staan. Eigen meningen en ideeën waren even niet zo belangrijk want er was belangrijker werk aan de winkel, zo vertelde meneer baas. Meneer baas zijn werkwijze was gelukt: alle neuzen stonden dezelfde kant op.

Terwijl er hard aan het doel werd gewerkt ontstond er frictie in de groep. Iemand had namelijk in zijn hoofd gehaald om ondanks het grote doel van meneer baas een eigen initiatief te starten. Een eigen idee op te volgen wat hem leuk en nuttig leek. Ai, wat een fout. De groep baalde er van dat iemand zijn neus de andere kant op wees. Zo kwamen ze natuurlijk nooit op hun doel.

Maar terwijl deze eigenwijze persoon zijn neus de andere kant op stond, zag hij ineens dat de wereld om hun heen was veranderd. Een neus zit immers dicht bij de ogen en doordat hij zijn neus bewoog zag hij opeens ook veel meer. Hij zag niet één maar heel veel redenen om niet steeds dezelfde richting op te kijken. Hij zag bedreigingen die hun beslopen en allerlei kansen die rijp waren op te plukken. Het was overweldigend en spannend om de andere kant op te kijken. Wat was er veel mogelijk! Maar ja, meneer baas wilde er niks van weten. Hij dreigende hem uit de groep te zetten. We hebben mensen nodig die mijn doel willen bereiken, zei hij. Als je zo nodig jezelf wil ontplooien dan doe je dat maar ergens anders.

Misschien ken je deze persoon die de andere kant op keek. Misschien ben je deze persoon zelf wel. Durf jij te blijven kijken naar al die bedreigingen en kansen? Durf je, in plaats van achter een doel aan te rennen, open te staan voor wat ‘nu is’? Durf je jezelf uniek te laten zijn?

Laten we het gezegde ‘alle neuzen dezelfde kant op’ veranderen. Ik weet er een paar:
– Twee neuzen naar dezelfde kant is er een te veel
– Een neus die de andere kant op wijst heeft een neusje voor iets nieuws
– Beter maar één neus naar dezelfde kant, dan tien die ook niet ruiken wat er achter hun gebeurt

Dit artikel is ook gepubliceerd op Coachlink.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.